Marcelle

Badlands –  Mako Sica

Badlands National Park ligt in het zuidwesten van South Dakota, heeft een oppervlakte van 982 km² en is in 1978 een National Park geworden. Het is een miraculeus sterk geërodeerd gebied met bizarre, kleurrijke torens en pinakels, enorme buttes (uitsteeksels), diepe kloven en is de beschermde thuisbasis van de grootste verscheidenheid aan prairie grassoorten in het National Park System. 

Vanaf 11.000 jaar geleden zijn de Badlands bewoond geweest door verschillende indianenstammen.

That’s WY … daarom dus

De titel voor Omwegen-36 valt me pas in – nee, zie ik pas – als ik de meest geschikte foto’s  ervoor aan het uitzoeken ben. Het is een verhaal geworden over twee locaties in de State Wyoming. In het eerste gebied komen we in 2014 toevallig terecht en omdat benaming ontbreekt, betitelen we zelf deze wildernis maar als ‘Gooseberry Badlands’. Wanneer we in 2018 onverwachts weer in deze streek

Canada – Emigreren (2) 

In OMWEGEN-34 vertelde ik over de ervaringen tijdens het eerste gedeelte van de kennismakingstrip naar Canada in 2008, als voorbereiding op onze geplande emigratie naar de Okanagan Valley in 2009.
Deel 1 eindigde met de informatie over het stadje Osoyoos, dat in het meest zuidelijke en woestijnachtige gedeelte van de Okanagan Valley ligt, op de grens van Canada en de USA. Twee dagen lang hebben we aan Osoyoos en de wijde

Canada – Emigreren (1)

De eerste aarzelende schreden op deze omweg zetten we in het voorjaar van 2007 tijdens ons verblijf in Santa Fe waar we voor vijf dagen zijn neergestreken. In de knusse lounge van ons Bed & Breakfast heb ik op verzoek van de eigenaren een informatiemap neergelegd waarin ik mijn schilderijen en mezelf als kunstenaar presenteer. 

Terwijl mijn grote vriend en ik daar op een van die dagen na het ontbijt neerstrijken

DESERT WOMAN : The desert lives in me

Omwegen-33 verschijnt als het verhaal klaar is om verteld te worden. 

Daarmee eindigde ik eind 2022 de eerste serie Omwegen-verhalen omdat ik me graag weer een tijdje terug wilde trekken in mijn atelier. Niet alleen mijn vingers over het toetsenbord laten gaan, maar ook om mijn inspiratie vooral om te zetten in schilderijen en objecten die ik graag tijdens de Kunstroute Gulpen-Wittem wilde

KUNSTENAARS OP DE AKELEI

Als een van de 104 kunstenaars neem ik tijdens de Pinksterdagen deel aan de tweejaarlijkse Kunstroute Gulpen-Wittem 2023 op za-zo-ma- 27-28-29 mei. Net als bij de eerdere Kunstroutes hebben Thei en ik drie kunstenaars uitgenodigd om op onze locatie  hun werken te exposeren.
Op onze locatie (nr. 7): Akelei 3 in Gulpen zijn naast mijn nieuwste schilderijen, de bijzondere metalen objecten en windsculpturen te zien van de drie gastexposanten:

RED EARTH : Sometimes I cry 

In dit Omwegen-verhaal vertel ik o.m. over de ervaringen in 2014 en 2019 in Monument Valley, een gebied in Utah dat we al sinds 1989 steeds weer opnieuw bezoeken. Over de invloed die de rode aarde in the Southwest op me heeft en over het ontstaan van een specifiek schilderij.
Ik begin op donderdag 8 mei 2014. We zijn vanuit Farmington in New Mexico onderweg naar Monument Valley om, na

CANYONLANDS : High Desert

Vanuit ons motel in Moab volgen we nu al een week lang voetsporen, die we zelf ruim 20 jaar geleden hier voor het eerst zetten. In de tijd dat de camera en ik nog genoegen moesten nemen met fotorolletjes voor maximaal 36 opnames liepen mijn grote vriend en reisgenoot en ik hier voornamelijk in gezelschap van ‘stilte’ die zich niet uit het veld liet slaan door het zachte klik-geluid van de camera.

ARCHES : Red Rocks & Raindrops

Na een periode van 5 jaren niet-reizen pakken Thei en ik eind april 2014 onze koffers weer voor een trip naar de USA. Tijdens de gebruikelijk mix van voorbereidingen en voorpret gunde ik mijn penselen en verfmessen echter nog geen rust en er kwamen een paar aardige nieuwe werken uit mijn handen. De oorsprong van een ervan was me niet helemaal duidelijk, maar ongetwijfeld hadden de wilde ideeën die tijdens

WILDERNESS – Morgen kan het anders zijn

Eind april 2009 zijn we weer een paar dagen in het noord-westen van New Mexico om van hieruit o.a. De-Na-Zin Wilderness Area te gaan verkennen.
Omdat het Visitor Center van Farmington ons gisteren geen specifieke informatie over dit gebied  kon verstrekken, werden we doorverwezen naar het plaatselijke kantoor van BLM (Bureau of Landmanagement), dat De-Na-Zin beheert. Een zeer behulpzame medewerkster stond ons daar te woord en haalde een